ماضی استمراری

ماضی استمراری ، در موارد ذیل استعمال شود: الف . وقوع آن در زمانی باشد که فعل ماضی دیگری در آن واقع شده باشد: من می نوشتم که معلم آمد (یعنی هنوز مشغول نوشتن بودم ). به همین جهت آن را «ماضی ناقص » گویند. ب – وقوع آن به توالی عادت و همیشگی باشد : «هرسال شمیران می رفتم » «…قضا را همایی بیامد و بانگ می داشت …» (نوروزنامه ص ۶۶). (یعنی مکرر بانگ می کرد). ج – در موقع تمنی و آرزو استعمال شود. در این صورت آن را «ماضی متمنی » نیز گویند: «کاش جوانی باز می گشت ».

ماضی استمراری

دمیخوتم = میخوابیدم demikhotam
دمیخوتی = میخوابیدی demikhoti
دمیخوت = میخوابید demikhot
دمیخوتیم = میخوابیدیم demikhotim
دمیخوتین = میخوابیدید demikhotin
دمیخوتن = میخوابیدند demikhotan

دماسی یم = نگه میداشتم demasiyam
دماسی یی = نگه میداشتی demasiyei
دماسی یه = نگه میداشت demasiye
دماسیم = نگه میداشتیم demasim
دماسین = نگه میداشتید demasin
دماسن = نگه میداشتند demasan

میشوم = میرفتم mishom
میشوی = میرفتی mishoi
میشوو = میرفت mishou
میشویم = میرفتیم mishoim
میشوین = میرفتید mishoin
میشون = میرفتند mishon

دیدگاهها

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی